Σσσσ...

Σιωπή. Και ησυχία. Και δημιουργία. Οι δρόμοι με κατακλύζουν. Τους χαράσσω με τα περήφανα ποδάρια μου. Γράφω και τραγουδώ. Και ερωτεύομαι. Και σσσσσσ... μην μας ματιάσουν, μάτια μου.

Πεζοδρόμια τσιμεντένια και τσάγια πράσινα. Λέξεις στο χαρτί. Έτοιμα τα ποιήματά μου, έπειτα από τόσον χαμένο, σπαταλημένο, ανόητα χαρισμένο καιρό. Χαστούκια ζωής που ροδίζουν όμορφα, τόσο τόσο όμορφα τα μάγουλά μου.