9

Περίμενα από καιρό το καινούριο CD του Damien Rice και της Lisa Hannigan. Και να που ήρθε επιτέλους η ώρα να τους απολαύσω.

9.

9. Τόσο απλά. Γαλήνια. Απόκοσμα σχεδόν, ειδικά αν σκεφτώ την φασαρία της καθημερινότητάς μας. Φωνές ήσυχες, όργανα κυρίως ακουστικά, στίχοι απλοί, άμεσοι. Μουσικές που σε καταδιώκουν. Σταματάς για μιαν ανάσα και ξανακοιτάς. Κάτι μαγικό συμβαίνει μέσα σου, βλέπεις αλλιώς την κάθε σου στιγμή. Γυρίζεις πίσω, στην αρχή σου, εκεί που ΝΑΙ ήσουν ακόμα αθώος, ίδιος μωρό τρυφερό γεμάτο γλυκά όνειρα.

Είναι υπέροχο να έχεις την πολυτέλεια να σου περισσεύει ψυχή ώστε να τη φωτίζεις με τέχνη. Δε μπορείς να είσαι ο ίδιος που ήσουν πριν. Έχω πάντα ορθάνοιχτα τα παράθυρά μου για όποιον θέλει να μπει και να ομορφύνει το σπίτι μου. Μόνο έτσι μπορεί κανείς να ζήσει τη ζωή του και να της δώσει κάποιο νόημα. Η τέχνη είναι σίγουρα ένας τρόπος να εισχωρείς σε υπάρξεις μαλακά και ηδονικά. Έτσι την θέλω και έτσι την χρειάζομαι.

Μπορείτε να απολαύσετε ολόκληρο τον καινούριο δίσκο εδώ:
http://www.warnerbrosrecords.com/damienrice/